Algemene informatie over Malawi
Historie
De Afrikaanse
staat Malawi werd in 1964 onder leiding van dokter Hastings Kamuzu Banda onafhankelijk
van Groot Brittanië. Banda was een dokter die in de Verenigde Staten gestudeerd
had en zich opwierp als "de redder der natie". Toen Banda in 1964 president
werd ging hij nauwe economische betrekkingen aan met Zuid Afrika en Rhodesie
en met de Portugese koloniale bewindvoerders in Mozambique. Zuid Afrika werd
de grootste afnemer van Malawi's thee en tabak. Zuid Afrikaanse investeerders
bouwden wegen, spoorlijnen en een nieuwe hoofdstad. Managers uit dat land namen
de leiding over van de luchtvaartmaatschappij en de informatievoorziening. Verder
namen ze hoge posities in binnen het regeringsapparaat.
In 1975 werd Mozambique onafhankelijk wat grote gevolgen had voor de regering
van Banda die openlijk had samengewerkt met het koloniale bewind in Zuid-Afrika.
Het sluiten door Mozambique van de grens met Rhodesië maakte een einde aan de
sluiproute tegen de internationale blokkade van het racistisch bewind van Ian
Smith in Rhodesië. Daardoor verslechterde de economische situatie van Malawi.
In 1978 werden er door Banda voor de eerste keer verkiezingen uitgeschreven.
Alle kandidaten moesten lid zijn van zijn Malawi Congres Partij. Een andere
voorwaarde was dat alle kandidaten moesten slagen voor een Engelse test. Daarmee
sloot hij in een klap 90% van de bevolking uit van deelname omdat zij geen Engels
spraken. Buitenlandse journalisten maakten melding van de verkiezingsfraude
en de desinteresse van het volk voor de verkiezingen in zijn algemeenheid. De
overheid besloot hierop alle buitenlandse journalisten uit te wijzen.
Na 1980, toen Zimbabwe onafhankelijk werd, veranderde de economische en politieke
situatie van Malawi opnieuw. Banda verloor zijn direct contact met Zuid Afrika
en raakte daardoor veel van zijn steun kwijt. Als gevolg daarvan zocht Malawi
toenadering tot de buurlanden door lid te worden van de SADCC, mede omdat het
land afhankelijk is van de spoorlijnen die door Mozambique en Zimbabwe lopen.
Het succes van de aangrenzende socialistische regeringen versterkte de positie
van de Socialistische Liga van Malawi (LESOMA). Zij waren voorstander van het
verbreken van de economische en politieke banden met Zuid Afrika, een einde
aan de dictatuur van Banda en volledig herstel van de democratie. Deze partij,
die van oudsher gesteund wordt door de 200 duizend Malawiërs die in Zimbabwe
wonen, hield in 1980 een congres in Tanzania waarop besloten werd over te gaan
op een guerilla-strijd. De kracht van de Malawi Vrijheids Beweging (MAFREMO),
geleid door Orton Chirma, groeide ook. In 1983 werden Orto Chirma en Attati
Mpakati, een leider van LESOMA, beschuldigd van samenzwering en bij verstek
ter dood veroordeeld. Kort daarna werd Mpakati door Zuidafrikaanse geheim agenten
dood geschoten toen hij op bezoek was in Harare. Chirwa en zijn vrouw werden
ontvoerd in Zambia, waar zij in ballingschap leefden, en gevangengezet in Blantyre.
Banda richtte een geheime politie-eenheid op, genaamd Special Branch, met Zuidafrikaanse
en Israëlische adviseurs. De "president voor het leven" controleerde ook persoonlijk
de economie want hij bezat 33% van alle ondernemingen.
Tussen 1987 en 1988 stroomden 600 duizend vluchtelingen het land
binnen uit Mozambique waar zij een oorlog ontvluchtten die zowel
gesteund werd door Malawi als door de tegen-revolutionairen van de
Mozambique Beweging van Nationaal Verzet. Deze steun stopte in 1988
na een bezoek van president Chissano van Mozambique aan Malawi. Ook
in 1988 publiceerde Amnesty International een rapport over het
gevangennemen van bekende actievoerders en schrijvers waaronder Jack
Mapanje de bekendste dichter van het land. Ondanks
het feit dat het slecht gesteld was met de mensenrechten in het
land maakten de Verenigde Staten bekend dat het de 40 miljoen
dollar schuld die Malawi
had kwijt zou schelden als beloning voor het overnemen van
economische richtlijnen opgesteld door Washington.
Ondanks de economische groei heeft Malawi een van de hoogste cijfers ter wereld
wat betreft ondervoeding en kindersterfte. Het toepassen van een aanpassingsprogramma
van het IMF leidde tot een sterke daling van de inflatie, een tekort op de betalingsbalans
en een toename van het aantal investeringen, maar het verslechterde de grote
armoede van de bevolking. In 1990 en 1991 verergerden aardbevingen en overstromingen
het tekort aan voedsel onder de mensen op het platteland, zo'n 90% van de totale
bevolking. De privatisering van de graanmarkt was tot voordeel van een klein
aantal producenten ten koste van de armste plattelandsgebieden.
Eind 1991 vonden er gewapende incidenten plaats in Mulanje, een stad vlakbij
de grens met Mozambique. De regering van Malawi legde deze incidenten uit als
gevechten tussen rivaliserende groepen in dit arme Mozambique, maar in werkelijkheid
werd alle informatie achter gehouden die erop zou kunnen wijzen dat het gewapende
verzet tegen Banda opnieuw opleefde. In december 1991, ondanks de schendingen
van de mensenrechten, bevestigde Dan Quayle, de toenmalige vice-president van
de Verenigde Staten, de steun van zijn regering aan die van Malawi.
In maart 1992 schreven acht katholieke bisschoppen een open brief aan de president,
waarin zij eisten dat de mensenrechten en politieke vrijheden gerespecteerd
zouden worden. Het was de eerste keer dat de Katholieke kerk zo'n sterke kritiek
uitte op de regering. De publicatie van de brief leidde tot studentendemonstraties
die de regering van Banda ertoe deden bewegen de universiteit te sluiten. In
1993 moest Banda een referendum over meer partijen toestaan, dat hij verloor.
In 1994 werd Banda met zijn eenheidspartij weggevaagd bij de eerste vrije verkiezingen.
In december 1997 stierf Banda in een Zuidafrikaans ziekenhuis.
Huidige situatie
Vandaag
de dag heeft Malawi negen miljoen inwoners, 400 duizend daarvan wonen in de
hoofdstad Lilongwe. Gemiddeld krijgt een vrouw in Malawi 7,6 kinderen. Meer
dan 25% van deze kinderen sterft voor ze de leeftijd van vijf jaar bereiken.
De gemiddelde levensverwachting is in Malawi met 48 jaar niet erg hoog. Van
de mannelijke inwoners kan 52% lezen en schrijven, bij de vrouwen is dit percentage
31%. Slechts 6% van de mannelijke en 3% van de vrouwelijke bevolking volgt voortgezet
onderwijs. Slecht 0,06% van de bevolking bezoekt de universiteit. Ter vergelijking;
in Nederland is dit percentage bijna 3%. De belangrijkste exportproducten van
Malawi zijn tabak, thee, suiker en katoen. Deze producten worden voornamelijk
geëxporteerd naar Europa en Afrika. Het gemiddelde inkomen per hoofd van de
bevolking is minder dan 500 gulden.
Meer informatie op Internet
Als u naar www.google.com gaat en daar
als zoekterm Malawi opgeeft, vindt u snel (Engelstalige) informatie over
het land.
Een aantal sites die het bezoeken waard zijn:
Nieuwsfeiten vindt u bij:
En meer verwijzingen naar Internetpagina's over Malawi vindt u bij:
Als u Nederlandstalige informatie zoekt, ga dan naar www.google.nl,
gebruik als zoekterm weer Malawi, maar vink aan Alleen zoeken in Nederlandstalige
pagina's.